sevdam.net

Anasayfa | Reklam | İletişim | Üyeler | Sık Kullanılanlara Ekle | Giriş Sayfası Yap | sevdam.net

Alfabetik Listeleme

0-9 A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V Y Z TÜMÜ

Yalnızmış Yapayalnız

    Bir çocuk varmış güneşin kızıllığını dağların yamacına düşürdüğü, dört tarafı denizlerle çevrili ada görünümlü bir ülkede, büyük kalabalığın ortasında yapayalnız yaşayan... Tek dostu delicesine dalgalanan denizmiş... Ve tek düşmanı, dağın üzerinden denize doğru uzanan Aşıklar İskelesiymiş...
    Her Gece Denizin Etrafında dolaşırmış, ama asla Aşıklar İskelesine çıkmazmış... Çünkü oraya aşıklar elele çıkar... Denize aşklarını haykırır ve aşklarının ölümsüzleşeceğine inanırlarmış... Oysa Çocuk yapayalnızmış... Ve o iskeleye hiç çıkamamış... Belki de bu yüzdendir bilinmez, kinle bakarmış iskeleye...
    Bir Nisan gecesi yine denizin etrafında doşaırken, her seferinde kalabalık gördüğü iskelede yalnız bir kız görmüş... Şaşırmış... Çünkü oraya hep aşıklar çkarmış... İskleyi net gören bir tepeye oturup kızın yanlızlığını ama inadına güzelliğini izlemiş... Sonra kız yavaş yavaş evine dönmüş... Çocukta başını öne eğip denizle dertleşmesine devm etmiş... Ertesi gün ve doğal olarak yine bir Nisan gecesi, yine gecerken denizin etrafında, iskelenin yanına geldiğinde belki yine görürüm diye bakmış iskeleye... Kız yine ordaymış Ve yine yalnızmış... Çocuk yine oturmuş aynı yere ve yine izlemeye başlamış... Kızın kendsi gibi yalnız olduğu düşünmüş ve konuşmak istemiş... Ama bir türlü toplayamamış cesaretini... Sonra Kız Yine Evinin yolunu tutmuş...
    Bir gün sonra yine bir Nisan gecesi...
    Kızı yine aynı iskelede görmüş... Yine oturmuş izlemiş biraz... Bu kıza yakınlaşamasada yavaş yavaş aşık olmaya başladığını hissetmiş... Belki de Şu lanet hayattaki tek dayanağı olabileceğini... Bir anda toplamış cesaretini... Yanına gitmek ve konuşmak için ayağa kalkmış... Yavaş yavaş yaklaşmaya başlamış kıza... Ama kızında yavaş yavaş denize yaklaştığını farketmiş... Anlayamamış bir an... Daha hızlanmış bir an önce kıza yetişmek için... Ama kız adımını atmış boşluğa... Çocuk can havliyle `yapma n`olur` diye seslenmiş... Kız aşağıya doğru hızla düşerken ilk ve son kez bakmış çocuğa... Ve denizin derin ve azgın sularında kaybolmuş... Çocuk çok içerlemiş denizin, hayatta ki tek dalını, ilk aşkını, ilk yoldaşını almasına... Kızmış Denize... Düşmanı olan İskeleyle işbirliği yaptığı için... Çünkü Çocuk Hiç kimseyi denize bakarken izlemekten bu kadar zevk almamış ve kimse çocuğa, kızın denize düşerken baktığı gibi bakmamış...

Detaylar

  • FaceBook'ta paylaş
  • FaceBook ta paylaş
  • Ekleyen : filiz
  • Okunma Sayısı : 1688
  • Yorum : 0
  • Tarih : 01.08.2008
  • Sonraki Siir:
  • Aşk-ı İstanbul
reklam

Etiketler:

Yorumlar Yorumlar Yorum Ekle

Bu siire yorum yapılmamış yada yapılan yorumlar onay bekliyor.!

Facebook'ta bizi bulun